Wie wil er nog chips, oftewel de Run 2010. 

Even voor negen reden we Pomallee op om Ida op te halen. Harry had z'n limousine al volgestopt met koffiezetapparaat,bekers,sportdrank en atletenmolen. Voor de jongere lezertjes: daar worden de atleten niet doorheen gehaald,maar er op geschreven.

Pommelomke had de administratie bij zich en da ging's los.

Na het uitladen en installeren werd er stroom geleverd en we lusgtten wel een bakkie.Helaas,geen filters en we hadden ook geen toiletpapier bij ons om er eentje van te vouwen. Harry offerde zich op om op zoek te gaan naar de lokale kruidenier.Was dit een voorteken,een omen...?

Langzaamaan druppelen de atleten binnen, soms alleen, dan weer carpoolend.

De eerste lopers lopen zich warm. Daar is niet al te veel beweging voor nodig,want alleen al de GEDACHTE aan warm-of loslopen,doet je het zweet uit alle poriën gutsen. Je loopt je warm, beter: je loopt je heet. Heeft als voordeel,dat je alvast zweet,dus dat scheelt weer transpiratie in de wedstrijd zelf. Dat verklaart waarom sommige lopers nagenoeg droog over de finish kwamen.

De start was voor Siemon nogal confronterend,want hij had het startnummer op de rug vergeten op te spelden. Geen speldjes meer? Te veel aan mee te torsen gewicht?Rugpijn? Gelukkig loste echtvriendin Bianca (leuke oorsierraden) dat op. En Siemon,die eerst voorin stond, kon na de speldenprikexercitie achterin aanvangen.

Ik zag veel vrouwen lopen met prachtige paardenstaarten! (Dat ik dit nog mag meemaken...snik!) Paardenstaart......!! Gr*!:(. Excuses prikkelbordblogger,ik werd even emotioneel. Ik heb aan staarten een psychisch litteken overgehouden.) Wacht,ik deel het met u! Jaren geleden liep er bij ons ook een atlete met een kwieke staart. Vrolijk om te zien en als je moe was liep je d'r achter en je kreeg weer energie. Maar helaas, de staartdraagster besloot op wrede wijze de schaar er in de zetten. Vandaar mijn emotionele instabiliteit. Pommelomke, zij was het, beweert nu allerlei vaags over leeftijd enzo. Ik zal het dus moeten loslaten of meedragen,alea jacta est.

Zoals gezegd: het was warm. Velen kwamne dan ook soppend of druipend de tent weer in.

Nick moet lopen. Hij krijgt de chip van Henriëtte. Nee, die krijgt-ie niet!! Want de chip is niet in de tent. De chip is ergens tussen Winschoten en Delfzijl. Aan de schoen van Henriëtte. Dan:”tudeluptudeluptudelup”. Markus belt en mobielt ons dat hij veel kniepijn heeft. Dus het duurt wel even (langer) voor Markus aan de meet is en afgelost kan worden door Nick. Maar....waar waren we ook alweer gebleven? Juist,Nick zit zonder chip! De smaak doet er niet toe, dat ding is er niet. Dan maar gewoon het startvak in Nick! Chip van de inmiddels aangekomen Markus en rossen maar. Dat doet Nick. In een ruime 50 minuten. Mooi waark jonkie!

Een poosje later. Waar blijft Ingrid? Die zou toch een uurtje vroeger? Dat was toch aan haar doorgeseind? Pommelomke hijst zich in looppak en is nèt bij het startvak,als Ingrid komt binnenzeilen. Ingrid wordt nu in ijltempo gechipt en beprikt en daar gaat-ie oefff!

Milou is gearriveerd voor haar bijdrage. Vandaag even hamstringmeisje,maar gewoon

dapper doorzettend. Hé, in een Pompakje,lichtblauw shirt met opdruk. Kleurt geweldig bij haar lipstick. En... ze heeft een staartje,yessss! Janny ook,maar omdat ik met haar Gronings praat,heeft Janny 'n steertje.

Milou loopt ook heel goed, een 50- er. Dat deed Anna ook. Volgend jaar bind ik Anna aan een touwtje en fiets ik mee,want ze wil zóóó'graag te snel beginnen....

Mark Giesolf had zijn hundred minutes of fame,want hij liep twee keer. Klasse jongen en klassejongen.

Sabje was er ook. Eén keer getraind en direct 53' in de wedstrijd. De trainers krijgen daar nu cursus over: het Sabje concept. Kent u dat niet prikkelbordlezer? Sabjes methode is heel eenvoudig en kost zéééééér weinig tijd: één keer trainen en dan de wedstrijd. En dat met de frequentie van één keer per jaar. Dus ben je maar 2 dage per jaar kwijt en kun je 363 dagen herstellen.

Anneke komt binnen,zeer tevreden want 55'. Ze praat over bulten en maakt daar met haar hand golvende bewegingen bij. Die is dus naar Drenthe gelopen en terug. En dat in 55'! Kijkt u maar bij de uitslag van de Run van Eesveen en u zult Anneke daar aantreffen.

Telefoon!! Ingrid twittert een blessure door. Middenvoet.Pijn! Overmacht, Wildrik uit het trainingspak en lopen maar. Zonder.....chip. Want die zit nog aan Ingrids' gekwetste voet ergens rond Heiligerlee.

Milou,onze lipstickbabe, is terug. Harry moet nu voor z'n finest hour. Maar.....waar is de chip???? Harry heeft wel een chip aan z'n schoen,maar dat is z'n eigen. Heeft-ie de chip nu van Bram gekregen en aangegespt of niet? Dat alles is de vraag als Harry terug is. Want de chip moet direct na de loop worden ingeleverd bij onze eigen Dorito Pommelomke. Waar is dus die chip. Er is een onderzoeksteam geformeerd en Bram kan een telefoontje verwachten. Omwille van de gevoeligheid van deze materie worden er geen nadere mededelingen gedaan,laatste vraag,ik dank u voor uw komst.

Ik sluit nog even af met shownieuws: al vroeg in de morgen arriveerden de Gazellegirls,uiteraard op de fiets, bij de tent. Gazelle Ineke heeft shirtjes bij zich,blauwe, voor dames. Waar is de rest? Alweer een mysterie.

O ja, we hebben nog hardlooprokjes gesignaleerd. Best kicken!

Het was dus weer een bewegende en bewogen Run.Volgend jaar laten we door Bernie gewoon chips implanteren,dat scheelt veel stress.

En de Run is volgend jaar weer in september. Plan dus dan geen kampeervakantie of buurtfeest.

Tjakko Speelman.